Arhavi İlçe Örgütü: Asgari ücret yalnızca bir rakam değil, hangi sınıfa hizmet edildiğinin göstergesi

EMEP Arhavi İlçe Örgütü, asgari ücret tartışmalarıyla ilgili açıklama yaptı. Açıklamada, “Asgari ücret, yalnızca bir rakam değil; bir ülkenin hangi sınıfa hizmet ettiğinin göstergesidir” denildi.

Emek Partisi (EMEP) Arhavi İlçe Örgütü, asgari ücret tartışmalarıyla ilgili açıklama yaptı.

Asgari ücretin artık yalnızca “en düşük ücret” tanımını çoktan aştığı, ülkedeki tüm emekçilerin yaşam standardını belirleyen yapısal bir çıta, sermaye lehine işletilen bir toplumsal disiplin mekanizması haline geldiği belirtilen açıklamada, “Asgari ücret, bir pazarlık konusu değil; sınıf mücadelesinin odak noktalarından biridir. Karar mekanizması demokratikleştirilmedikçe, örgütlü emek güçlendirilmedikçe, sermaye karşısında işçinin kolektif iradesi masaya taşınmadıkça hiçbir ücret artışı ‘insanca yaşam’ düzeyine yaklaşmayacaktır” denildi.

Açıklamada şu ifadeler öne çıktı:

“Bugün yapılması gereken, iktidarın ve sermayenin dayattığı ücret rejimini kabul etmek değil; bu rejimin sınıfsal ve siyasal niteliğini teşhir etmek, emekçilerin iradesini görünür kılmak ve asgari ücret mücadelesini geniş bir emek cephesinin parçası haline getirme. Ancak bu tablo kaçınılmaz değildir.
Asgari ücret mücadelesi, tek tek işçilerin ya da yalnızca bir sektörün sınırlı taleplerinden ibaret değildir; genel bir sınıf saldırısına karşı ortak bir sınıf cevabı gerektirir. Bu nedenle birleşik mücadele, tali değil tarihsel bir zorunluluktur. Bugün işçi sınıfının karşı karşıya olduğu sorunlar parçalıdır; fakat çözüm parçalı olamaz. Organize sanayilerdeki işçiler, taşeron işçiler, güvencesiz genç emekçiler, kadın işçiler, kamu emekçileri, göçmen emeği… Tüm bu farklı kesimlerin yaşadığı gerilim, aynı sınıfsal mekanizmanın ürünüdür. Dolayısıyla birleşik, yatay ve dikey bağları güçlendirilmiş bir emek cephesi örülmeden, hiçbir ücret mücadelesi kalıcı bir başarıya ulaşamaz. Bu birleşik mücadelenin temel hatları şunlardır:

• Sendikaların ortak platformlarda buluşması, rekabet değil dayanışma eksenli bir çizgi izlemesi,
• Örgütsüz işçilerin örgütlenmesi için mahallelerde, iş yerlerinde, kampüslerde dayanışma ağları kurulması,
• Kadın işçilerin ikincil değil merkezi bir özne olarak mücadelede yer alması,
• Genç emekçilerin güvencesizlik karşıtı taleplerinin ana hatta dahil edilmesi,
• En önemlisi, emek-sermaye çelişkisinin tüm açıklığıyla teşhir edildiği ortak bir sınıf programının oluşturulması.

Asgari ücret, yalnızca bir rakam değil; bir ülkenin hangi sınıfa hizmet ettiğinin göstergesidir. Bugün görev bellidir: Emekçi halkın dağınık tepkilerini birleşik bir sınıf gücüne dönüştürmek, asgari ücret mücadelesini emek mücadelesine dönüştürecek geniş bir politik hatta taşımak ve sermaye karşısında işçi sınıfının kolektif iradesini görünür kılmaktır.”